Gdzie gra Podolski? Aktualny klub i kariera piłkarza

W sezonie 2025/2026 Lukas Podolski gra w klubie Górnik Zabrze, z którym jest związany od 2021 roku i z którym przedłużył kontrakt do końca czerwca 2026. Jednocześnie został głównym właścicielem zabrzańskiego klubu, łącząc rolę piłkarza, inwestora i lidera drużyny. Jeśli chcesz lepiej poznać jego aktualny klub, drogę transferową i skalę jego osiągnięć, przeczytaj poniższe kompendium.

Gdzie obecnie gra Lukas Podolski?

Lukas Podolski od 6 lipca 2021 roku występuje w barwach Górnika Zabrze, swojego ukochanego klubu z Górnego Śląska. Gra na pozycji napastnika z charakterystycznym numerem 10, a w Ekstraklasie zapisał się już jako trzeci najstarszy strzelec w historii rozgrywek. Do 15 marca 2025 miał na koncie 107 oficjalnych spotkań dla Górnika, a łączna liczba jego meczów w barwach zabrzan przekroczyła już 110 występów, z licznymi bramkami i asystami.

W maju 2025 ogłoszono, że przedłużył kontrakt z klubem do końca czerwca 2026. Chwilę wcześniej, przed meczem z Koroną Kielce, wyszedł samotnie z tunelu i oznajmił kibicom, że zostaje w Zabrzu co najmniej na kolejne sezony. Powiedział wtedy otwarcie, że „tu się urodził, stąd pochodzi i tu skończy karierę”, co jasno pokazuje, jak mocno wiąże swoją piłkarską przyszłość właśnie z tym miejscem.

Jak wygląda aktualna rola Podolskiego w Górniku Zabrze?

W 2026 roku jego rola w klubie wykracza daleko poza standardowe obowiązki doświadczonego napastnika. Na boisku odpowiada za kreację gry ofensywnej, wykonuje stałe fragmenty, a dzięki sile strzału i precyzji lewego „ogona” wciąż potrafi przesądzać o wyniku meczu. Statystyki z czasu gry w Zabrzu – kilkanaście bramek i asyst w Ekstraklasie – potwierdzają, że mimo wieku nadal ma realny wpływ na końcowy rezultat spotkań.

Poza murawą przejął na siebie obowiązki lidera szatni. Współpracuje z trenerem przy budowaniu taktyki, a według jego własnych słów angażuje się w transfery i rozmowy z potencjalnymi piłkarzami. Dla młodych zawodników z akademii jest naturalnym punktem odniesienia – widzą w nim mistrza świata z 2014 roku, który codziennie trenuje obok nich w tych samych barwach.

Właściciel i piłkarz jednocześnie?

21 maja 2026 Podolski stał się głównym właścicielem Górnika, przejmując większościowy pakiet akcji – w praktyce około 86% udziałów. Wcześniej, w grudniu 2025, kupił od Allianz Polska 8,3% akcji, co uczyniło go drugim największym udziałowcem, tuż za samorządem Zabrza. Dopiero kolejne transakcje sprawiły, że miasto oddało kontrolę nad klubem w jego ręce, a prezydent Zabrza Kamil Żbikowski mówił o „zdjęciu z miasta ciężaru odpowiedzialności za Górnika”.

Podolski jasno zaznacza, że nie zamierza wydawać pieniędzy „na hura” – chce, by Górnik był stabilny finansowo, a budowa zespołu przebiegała krok po kroku. Podkreśla znaczenie rozwijania klubowej akademii – tej samej, w której trenuje jego syn Louis – oraz rozwoju infrastruktury i jakości szkolenia młodzieży. Dwuosobowy zarząd, z którym współpracuje, ocenia pozytywnie, mówiąc, że nie widzi potrzeby powoływania dodatkowego prezesa.

Co daje mu zdobycie Pucharu Polski z Górnikiem?

Sezon 2025/2026 przyniósł mu wreszcie wymarzony triumf w polskich rozgrywkach – Puchar Polski 2025/2026, zdobyty w finale na Stadionie Narodowym w Warszawie po zwycięstwie 2:0 nad Rakowem Częstochowa. To trofeum zamknęło wyjątkową listę sukcesów krajowych: puchary w Niemczech, Anglii, Turcji, Japonii i wreszcie w Polsce. Jednocześnie Górnik sięgnął po wicemistrzostwo Polski 2025/2026, kończąc ligę jako wicelider Ekstraklasy po efektownym zwycięstwie 6:2 nad Radomiakiem Radom w ostatniej kolejce.

Puchar Polski z Górnikiem sprawił, że Podolski ma na koncie pięć krajowych pucharów w pięciu różnych krajach – Niemczech, Anglii, Turcji, Japonii i Polsce.

Po finale opowiadał, że od rana „czuł, że będzie dobrze”, a atmosfera w hotelu wskazywała, iż drużyna jest gotowa na wielki wieczór. Zwracał uwagę na rolę bramkarza Marcela Łubika, który obronił jedną z nielicznych groźnych sytuacji Rakowa, i chwalił taktyczne przygotowanie trenera. Swoją drogę w Zabrzu określił jako historię, która „zatoczyła koło”, zwłaszcza gdy odbierał puchar razem z legendą klubu, Stanisławem Oślizłą.

Jak przebiegała kariera klubowa Lukasa Podolskiego?

Droga Podolskiego do Górnika to przykład kariery, która łączy niemiecką solidność z silnym, polskim akcentem. Urodził się 4 czerwca 1985 roku w Gliwicach, a już w 1987 przeniósł się z rodziną do Niemiec. Pierwsze poważne kroki stawiał w FC 07 Bergheim, skąd w 1995 roku trafił do 1. FC Köln. To tam – jako nastolatek – zadebiutował w Bundeslidze, a w trzy sezony strzelił 51 goli w 85 meczach ligowych, zdobywając Mistrzostwo 2. Bundesligi 2004/2005.

Bundesliga i Bayern Monachium

10 lipca 2006 przeszedł do Bayernu Monachium, a transfer wyceniono na około 10 mln euro. W sezonie 2007/2008 zdobył z zespołem mistrzostwo Niemiec, Puchar Niemiec 2007/2008 oraz Puchar Ligi Niemieckiej 2007, sięgając po krajowy dublet. Po trzech latach wrócił do 1. FC Köln, gdzie znów ciągnął ofensywę drużyny, znany z mocnego strzału z dystansu i gry na styku ataku oraz drugiej linii.

Arsenal, Inter i sukcesy w Anglii

1 lipca 2012 podpisał kontrakt z FC Arsenal. W Londynie zdobył Puchar Anglii 2013/2014 oraz Tarcza Wspólnoty 2014, dokładając kolejne trofea do klubowej kolekcji. W Premier League zapisał się jako dynamiczny skrzydłowy i napastnik z fenomenalnym uderzeniem lewą nogą – jego gole z dystansu do dziś trafiają do kompilacji najładniejszych bramek Arsenalu. W styczniu 2015 został wypożyczony do Interu Mediolan, gdzie zebrał kolejne doświadczenie w Serie A.

Galatasaray, Vissel Kobe i Antalyaspor

Latem 2015 trafił do Galatasaray Stambuł. Tam sięgnął po Puchar Turcji 2015/2016 oraz podwójny Superpuchar Turcji 2015 i 2016, stając się jednym z ulubieńców kibiców w Stambule. W lipcu 2017 dołączył do japońskiego Vissel Kobe, z którym w 2019 roku wygrał Puchar Japonii. Dla klubu z Kobe rozegrał łącznie 60 meczów i strzelił 17 goli, co jest świetnym wynikiem, biorąc pod uwagę coraz bardziej zaawansowany wiek.

20 stycznia 2020 podpisał umowę z tureckim Antalyasporem, gdzie w 47 meczach zdobył 7 bramek. Ten etap kariery zamknął symbolicznie – powrotem do kraju urodzenia i długo zapowiadaną grą dla Górnika Zabrze od lipca 2021.

Statystyki całej kariery

Biorąc pod uwagę wszystkie kluby, Podolski rozegrał ponad 620 oficjalnych spotkań, w których zdobył przeszło 210 bramek i zaliczył ponad sto asyst. To bilans napastnika, który łączył gole z pracą na rzecz zespołu – w wielu klubach bywał bowiem zarówno klasyczną „dziewiątką”, jak i skrzydłowym czy „dziesiątką” operującą głębiej.

Jak wyglądała kariera reprezentacyjna Podolskiego?

W latach 2004–2017 reprezentował kadrę Niemiec, choć na początku deklarował chęć gry dla Polski. Nowe, zliberalizowane przepisy FIFA pozwalały mu wybrać dorosłą reprezentację mimo występów w niemieckiej młodzieżówce. Z powodu braku konkretnej oferty ze strony PZPN zdecydował się ostatecznie na Niemcy, mając od urodzenia podwójne obywatelstwo – niemieckie i polskie, wynikające m.in. z art. 34 Konstytucji RP.

W kadrze zadebiutował 6 czerwca 2004 roku w meczu z Węgrami, a już w 2012 został najmłodszym Europejczykiem z 100 występami w reprezentacji – miał wtedy 27 lat i 13 dni. Łącznie rozegrał 130 spotkań, strzelając 49 goli i notując 31 asyst, co daje mu trzecie miejsce w historii Niemiec zarówno pod względem liczby występów, jak i zdobytych bramek.

Najważniejsze turnieje i rekordy

W reprezentacji zdobył niemal wszystko, co w piłce narodowej możliwe: Mistrzostwo Świata 2014, dwa brązowe medale mundiali (2006, 2010), srebro Mistrzostw Europy 2008 i medale półfinałowe Euro 2012 oraz Euro 2016. W 2006 roku FIFA wybrała go najlepszym młodym zawodnikiem turnieju, a na Euro 2008 sięgnął po Srebrny But i miejsce w najlepszej jedenastce imprezy.

29 maja 2013 ustanowił rekord najszybszego gola w historii reprezentacji Niemiec, trafiając w 9. sekundzie towarzyskiego spotkania z Ekwadorem. Jego pożegnalny mecz w kadrze odbył się 22 marca 2017 roku przeciwko Anglii – był kapitanem drużyny i strzelił jedynego, zwycięskiego gola w 69. minucie, żegnając się z kadrą w stylu, który idealnie pasuje do jego charakteru.

Kim jest Podolski poza boiskiem?

Jako człowiek, który łączy niemiecką i polską tożsamość, buduje mosty nie tylko sportowe. Od lat prowadzi biznes gastronomiczny, w tym sieć lokali z kebabem – jeden z nich działa w centrum Zabrza i stał się naturalnym miejscem spotkań kibiców. On sam żartuje, że „kebab idzie dobrze” i liczy, że podobnie będzie z Górnikiem, ale za tym żartem stoją konkrety: miejsca pracy, podatki i inwestycje w lokalną społeczność.

Równolegle rozwija swoją fundację Lukas Podolski Stiftung für Sport und Bildung, która stawia na sport i edukację dzieci z trudniejszych środowisk. To dzięki niej w 2014 roku otwarto świetlicę „Arka” przy ul. Wojnickiej 4 na warszawskiej Pradze-Północ, współpracując z chrześcijańską organizacją Die Arche. Placówka finansowana przez jego fundację zapewnia dzieciom miejsce do nauki, zabawy i uprawiania sportu.

Podolski przeznaczył 200 000 zł na pomoc ofiarom powodzi w południowo-zachodniej Polsce w 2024 roku, a kibice różnych klubów dziękowali mu za to z trybun.

W 2024 roku przekazał 200 000 zł na wsparcie ofiar powodzi na południowym zachodzie Polski, za co otrzymał publiczne podziękowania m.in. od kibiców Śląska Wrocław. Regularnie angażuje się w akcje charytatywne, odwiedza chorych fanów w szpitalach i pokazuje, że rola piłkarza nie kończy się wraz z ostatnim gwizdkiem.

Pojawia się też w mediach rozrywkowych – od 2021 roku był jurorem programu Das Supertalent w stacji RTL. Pokazuje tam, że potrafi patrzeć na występy nie tylko przez pryzmat sportu, lecz także emocji, pracy i zaangażowania uczestników.

Jakie miejsce zajmuje dziś Podolski w historii piłki?

Łącząc Puchar Polski z Górnikiem, mistrzostwo świata z 2014 roku, dziesiątki trofeów klubowych i indywidualne odznaczenia, takie jak Srebrny Liść Laurowy (2006, 2010, 2014), Podolski zbudował pozycję jednej z najbardziej rozpoznawalnych postaci europejskiej piłki XXI wieku. Został królem strzelców 2. Bundesligi 2004/2005, najlepszym młodym graczem mundialu 2006, a w sezonie 2010/2011 trafił do drużyny sezonu Bundesligi według magazynu „kicker”.

W 2026 roku wciąż gra dla Górnika, jest jego właścicielem, inwestuje w akademię i miasto, a jednocześnie pozostaje symbolem zawodnika, który obiecał, że na koniec kariery wróci do Zabrza – i słowa dotrzymał. Dla wielu kibiców to właśnie ta konsekwencja i lojalność znaczą dziś tyle samo, co liczby w tabelach i statystykach.