W jakim klubie gra Di Maria? Sprawdzamy aktualny zespół

2023 rok przyniósł kibicom w Lizbonie głośny powrót starej gwiazdy. Jeśli zastanawiasz się, w jakim klubie gra teraz Di María, szukasz konkretnej odpowiedzi, a nie ogólnych biografii. Z tego tekstu dowiesz się, jaki jest jego aktualny zespół, jak wyglądała droga przez Europę i co dziś znaczy dla swojego klubu.

W jakim klubie gra Di María obecnie?

Na dziś Ángel Di María występuje w argentyńskim klubie Rosario Central. To właśnie tam zaczynał zawodową karierę i tam wrócił po latach gry w Europie, zamykając pewien rozdział swojej piłkarskiej podróży. Gra na pozycji skrzydłowego, często schodzi do środka i wciąż opiera swoją grę na świetnym dryblingu oraz precyzyjnym ostatnim podaniu.

Zanim ponownie założył koszulkę Rosario Central, jego ostatnim europejskim przystankiem była SL Benfica. W sezonie 2023/2024 ponownie grał na Estádio da Luz, wracając tam po trzynastu latach. Benfica była więc jego ostatnim klubem w Europie, a Rosario Central to obecne miejsce, w którym oglądasz go w rozgrywkach ligowych w Argentynie.

Powrót do Rosario Central

Di María urodził się w Rosario i od dziecka był związany z lokalnym klubem. W wieku 10 lat pomagał ojcu przy rozładunku węgla, a wolne chwile spędzał na boisku treningowym Rosario Central. To właśnie ten klub ukształtował go jako piłkarza, zanim przeniósł się do Europy. Powrót do Rosario po latach gry dla gigantów takich jak Real Madryt czy Paris Saint-Germain ma dla niego wymiar emocjonalny, nie tylko sportowy.

Dla klubu z Rosario sprowadzenie mistrza świata to ogromny zastrzyk jakości i marketingu. Stadion wypełnia się szybciej, koszulki z nazwiskiem Di Maríi sprzedają się w tysiącach sztuk, a młodzi zawodnicy z akademii mają na co dzień obok siebie piłkarza, który zdobył Mistrzostwa Świata 2022, Copa América 2021 i Copa América 2024. To rzadki przypadek, gdy wychowanek wraca z takim bagażem doświadczeń.

Pozycja na boisku i rola w zespole

Di María zawsze był kojarzony ze skrzydłem. Najczęściej gra na prawej stronie, schodzi do środka na lewą nogę i szuka podania w pole karne lub strzału z dystansu. Trenerzy często ustawiali go też jako „dziesiątkę”, bo świetnie widzi boisko i potrafi zagrać prostopadłe podanie za plecy obrońców. W Rosario Central pełni funkcję lidera ofensywy, nawet jeśli statystyki bramek nie zawsze są najwyższe.

W wieku ponad 35 lat jego gra wygląda inaczej niż dekadę temu w Realu. Biegnie mniej, ale lepiej wybiera momenty przyspieszenia. Dużo częściej cofa się po piłkę, uspokaja tempo akcji i kieruje grą. Dla młodszych kolegów jest rodzajem przedłużenia trenera na boisku. Dla kibiców – symbolem piłkarza, który po tytułach w Europie i z reprezentacją wrócił tam, gdzie wszystko się zaczęło.

Ángel Di María należy do wąskiego grona trzynastu piłkarzy, którzy w karierze zdobyli mistrzostwo świata, mistrzostwo kontynentu i złoto olimpijskie.

Jak wyglądała droga Di Maríi do europejskiej czołówki?

Kariera Di Maríi to podróż od skromnych początków w Rosario, przez Portugalię, Hiszpanię, Anglię i Francję, aż po powrót do domu. W każdym z tych miejsc zostawił wyraźny ślad, a kibice kojarzą go z efektownym stylem gry. Warto krok po kroku przyjrzeć się jego najważniejszym przystankom.

Rosario Central

Debiut w pierwszej drużynie Rosario Central zaliczył w sezonie 2005/2006. Na początku pojawiał się głównie z ławki, zdobywał doświadczenie i oswajał się z presją trybun. W kolejnym sezonie rozegrał już 24 mecze w argentyńskiej Primera División i zaczął przyciągać uwagę skautów z Europy. Był szybki, szczupły i bardzo agresywny w prowadzeniu piłki, co wyróżniało go na tle rówieśników.

W pewnym momencie był blisko przenosin do Rubina Kazań, ale transfer do Rosji nie doszedł do skutku. Pojawiły się też zapytania z Manchesteru United, Arsenalu i Boca Juniors. Ostatecznie to SL Benfica wygrała wyścig po młodego skrzydłowego i ściągnęła go do Lizbony w 2007 roku.

Benfica

W Benfice spędził pierwsze poważne lata w Europie. W debiutanckim sezonie rozegrał 26 spotkań ligowych, a w kolejnych rozgrywkach stopniowo stawał się coraz ważniejszą postacią zespołu „Orłów”. W sezonie 2008/2009 sięgnął z Benficą po Puchar Ligi Portugalskiej, a w kampanii 2009/2010 eksplodował formą – seriami notował asysty i strzelał ważne gole.

Dzięki jego grze Benfica zdobyła mistrzostwo Portugalii i ponownie wygrała Puchar Ligi. W umowie Di Maríi pojawiła się klauzula odstępnego w wysokości 40 milionów euro, co jasno pokazywało, jak wysoko był ceniony. Zainteresowanie okazywały europejskie potęgi, a ostatecznie 28 czerwca 2010 roku doszło do transferu do Realu Madryt.

Real Madryt

W Madrycie trafił do zespołu prowadzonego przez José Mourinho. Od razu stał się ważną częścią rotacji, bo łączył intensywny pressing w defensywie z kreatywnością w ataku. W sezonie 2010/2011 Real zdobył Puchar Króla, a Di María asystował przy zwycięskiej bramce Cristiano Ronaldo w finale z Barceloną. W kolejnych latach dołożył do tego mistrzostwo Hiszpanii.

Największym klubowym sukcesem była wygrana Ligi Mistrzów UEFA w sezonie 2013/2014. Di María miał wtedy ogromny wpływ na grę drużyny, szczególnie w fazie pucharowej. Jego rajdy ze środka pola i dokładne dogrania często łamały defensywę rywali, a sam zawodnik zapracował na status jednego z najważniejszych piłkarzy tamtego Realu.

Manchester United

Latem 2014 roku przeniósł się do Manchesteru United, który zapłacił za niego prawie 60 milionów funtów. To był rekord transferowy na Wyspach Brytyjskich. Debiut w Premier League zaliczył w sierpniu, a pierwszego gola strzelił z rzutu wolnego przeciwko QPR, dokładając do tego asystę. Początek wydawał się bardzo obiecujący.

Później przyszły jednak problemy z adaptacją, kontuzje i zmiany pozycji. Di María nie czuł się komfortowo w roli, jaką wyznaczono mu w systemie taktycznym United. Po roku spędzonym na Old Trafford zdecydował się na przenosiny do Francji, gdzie czekało na niego Paris Saint-Germain.

Paris Saint-Germain

W PSG odnalazł stabilizację i przez kilka sezonów należał do najważniejszych piłkarzy drużyny. Zdobywał kolejne mistrzostwa Francji, Puchary Francji i Puchary Ligi. Grał obok Neymara, Mbappé czy Ibrahimovicia, ale mimo obecności wielkich gwiazd często to właśnie on odpowiadał za najważniejsze podania i tempo akcji. Z francuskim klubem regularnie dochodził też daleko w Lidze Mistrzów.

Statystyki z Paryża robią wrażenie. W oficjalnych spotkaniach dla PSG strzelił ponad 90 goli i zaliczył ponad 100 asyst, łącząc rozegranie z wykończeniem. To tam zbudował opinię jednego z najgroźniejszych skrzydłowych swojego pokolenia, a jednocześnie piłkarza, który potrafi podporządkować się zespołowi.

Juventus

Latem 2022 roku podpisał roczny kontrakt z Juventusem. Zadebiutował w Serie A 15 sierpnia, strzelił gola w meczu otwarcia sezonu i zanotował asystę przy trafieniu Dušana Vlahovicia. Ten start pokazał, że mimo wieku potrafi od razu podnieść jakość ofensywy nowej drużyny. Później przydarzyła się kontuzja, ale w ważnych momentach – jak mecz Ligi Europy z Nantes, w którym strzelił hat tricka – znów ciągnął zespół.

Po sezonie w Turynie zdecydował się na powrót do Benfiki, a następnie zamknął etap europejskiej kariery i przeniósł się do Rosario Central. Ten ruch spiął klamrą jego piłkarską drogę, od rodzinnego miasta do największych stadionów świata i z powrotem.

Jakie trofea zdobył Ángel Di María?

Rzadko zdarza się zawodnik, który ma na koncie zarówno triumf w Lidze Mistrzów, jak i złoto olimpijskie oraz mistrzostwo świata. Di María należy do tej elitarnej grupy. Jego gablotę wypełniają puchary klubowe i reprezentacyjne, zdobywane przez blisko dwie dekady na najwyższym poziomie.

Tytuły klubowe

Na poziomie klubowym Di María zdobywał trofea w kilku krajach. Z Benficą świętował mistrzostwo Portugalii i Puchar Ligi. W Realu Madryt sięgnął po La Ligę, Puchar Króla, Superpuchar Hiszpanii oraz wymarzoną Ligę Mistrzów w 2014 roku. We Francji z PSG seryjnie sięgał po mistrzostwa i puchary krajowe.

Dla lepszego porównania najważniejszych etapów kariery można zestawić je w prostej tabeli:

Spektrum zdobytych pucharów jest szerokie, więc łatwo się w tym zgubić. Dobrze jest spojrzeć na Di Maríę nie tylko przez pryzmat pojedynczego sezonu, ale całej serii kampanii, w których był ważną postacią swoich drużyn. W każdej lidze, w której grał na stałe, kończył przynajmniej raz z mistrzowskim tytułem.

Sukcesy z reprezentacją Argentyny

Kariera w kadrze Argentyny rozpoczęła się od młodzieżowych reprezentacji. W 2007 roku zdobył Mistrzostwo Świata U-20, a już rok później sięgnął po złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie 2008, strzelając zwycięską bramkę w finale z Nigerią. To był pierwszy sygnał, że w najważniejszych meczach potrafi wziąć ciężar odpowiedzialności na siebie.

W dorosłej reprezentacji jego najjaśniejsze momenty przypadły na ostatnie lata kariery. Gol w finale Copa América 2021 z Brazylią na Maracanie, bramka przeciwko Włochom w Finalissima 2022 oraz trafienie w finale Mistrzostw Świata 2022 z Francją sprawiły, że kibice zaczęli mówić o nim jako o specjaliście od wielkich finałów.

Di María strzelał gole w finałach igrzysk olimpijskich, Copa América, Finalissima i Mistrzostw Świata – to osiągnięcie dostępne dla garstki piłkarzy w historii futbolu.

Warto też pamiętać o srebrnym medalu Mistrzostw Świata 2014 i kilku finałach Copa América przed 2019 rokiem, które kończyły się dla Argentyny rozczarowaniem. Di María długo żył z etykietą piłkarza, który przegrywa z kadrą decydujące mecze. Ostatnie lata całkowicie odwróciły ten obraz.

Dlaczego Di María wciąż jest ważny dla swojego klubu?

W Rosario Central Di María nie musi już niczego udowadniać, ale wciąż wiele daje drużynie. Jego liczby w klasyfikacji bramek czy asyst to tylko część historii. Ważniejsze staje się doświadczenie, czytanie gry i wpływ na otoczenie. Trenerzy korzystają z jego wiedzy taktycznej, a młodzi piłkarze obserwują każdy ruch podczas treningu.

Warto spojrzeć, co konkretnie wnosi do szatni i na murawę Rosario Central:

• spokój w kluczowych momentach meczu, gdy młodsi zawodnicy reagują nerwowo,
• doświadczenie z La Liga, Premier League, Ligue 1 i Serie A, które pomaga dobrać ustawienie do rywala,
• wysoką jakość stałych fragmentów gry, zwłaszcza dośrodkowań i rzutów wolnych,
• umiejętność gry pod presją, wyrobioną w finałach mistrzostw świata i Copa América.

Oprócz tego Di María przyciąga uwagę mediów i sponsorów. Każdy jego występ jest szeroko omawiany, a kamery często skupiają się na jego reakcjach. Klub z Rosario korzysta na tym finansowo, ale także wizerunkowo. To zwiększa zainteresowanie ligą argentyńską w innych krajach, zwłaszcza w Europie, gdzie kibice śledzili go przez kilkanaście lat.

Rola piłkarza tej klasy nie ogranicza się tylko do 90 minut na boisku. Di María – mistrz świata, zwycięzca Ligi Mistrzów i złoty medalista olimpijski – swoim wyborem powrotu do Rosario Central pokazuje, że dla wielu zawodników ważne jest też miejsce, w którym stawiali pierwsze kroki.