Gdzie gra Pogba? Aktualny klub i pozycja na boisku

W sezonie 2025/2026 Paul Pogba jest piłkarzem AS Monaco i występuje głównie jako środkowy pomocnik w rozgrywkach Ligue 1. Do klubu z Księstwa wrócił po przerwie spowodowanej dyskwalifikacją za doping i wciąż walczy o regularną grę po serii kontuzji. Jednocześnie to wciąż jeden z najbardziej utytułowanych pomocników swojego pokolenia – mistrz świata, były rekordowy transfer, wychowanek akademii Manchesteru United i Juventus. Jeśli chcesz lepiej poznać jego aktualną sytuację, pozycję na boisku i wpływ afery dopingowej na karierę, czytaj dalej.

W jakim klubie gra teraz Paul Pogba?

Od 1 lipca 2025 roku Pogba jest zawodnikiem AS Monaco, z którym związał się kontraktem ważnym do 30 czerwca 2027. Do klubu dołączył jako wolny piłkarz po zakończonej dyskwalifikacji i opuszczeniu Juventusu. Dla wielu kibiców to zaskakujący wybór – wcześniej spekulowano o przeprowadzce do Arabii Saudyjskiej albo mniej wymagającej ligi poza Europą.

Mistrz świata z 2018 roku zadebiutował w barwach Monaco 22 listopada 2025 roku w meczu Ligue 1 ze Stade Rennais FC. wszedł na boisko w 85. minucie, symbolicznie zamykając ponad dwuletnią przerwę od oficjalnego spotkania. Władze klubu z Księstwa – z dyrektorem Thiago Scuro na czele – od początku podkreślają, że traktują ten projekt długofalowo i dają zawodnikowi czas na dojście do pełnej dyspozycji.

Aktualny klub Paula Pogby to AS Monaco, z którym ma ważny kontrakt do 30 czerwca 2027 roku.

W lidze francuskiej Monaco chce rzucić wyzwanie Paris Saint-Germain i jednocześnie budować zespół zdolny walczyć w Lidze Mistrzów. Doświadczenie Pogby – ponad 400 meczów w karierze klubowej i 91 występów w reprezentacji Francji – ma pomóc młodszym piłkarzom w szatni oraz na boisku, nawet jeśli jego minuty są dziś ograniczone przez zdrowie. Na ten dorobek klubowy składają się przede wszystkim występy w Juventusie (178 meczów i 34 gole w pierwszym pobycie) oraz w Manchesterze United (łącznie 240 meczów w dwóch okresach i 39 bramek, z czego 233 spotkania i wszystkie gole przypadają na drugie podejście na Old Trafford).

Kontrakt Pogby w AS Monaco

Formalnie Francuz ma w Monaco dwuletnią umowę – od połowy 2025 do lata 2027 – choć w dokumentach transferowych można znaleźć daty 1 lipca 2025 – 30 czerwca 2027. Klub nie płacił odstępnego, co zmniejszyło ryzyko finansowe związane z jego wiekiem i historią urazów. Sam zawodnik wrócił do Ligue 1 po ponad dekadzie spędzonej głównie w Juventusie i Manchesterze United, licząc, że znajome środowisko francuskiej ligi pomoże mu w odbudowie.

Dlaczego Pogba nie gra w Lidze Mistrzów?

Zimą 2026 roku Monaco wykreśliło Pogbę z listy zgłoszeń do Ligi Mistrzów UEFA. razem z nim skreślono Takumiego Minamino i Mohammeda Salisu – całą trójkę łączył ten sam problem: kontuzje. Pogba zagrał łącznie tylko 35 minut w trzech spotkaniach i wróciły problemy z łydką, które ciągnęły się jeszcze od końcówki pobytu w Manchesterze United.

Thiago Scuro przyznał w rozmowie cytowanej przez RMC Sport, że sztab medyczny nadal szuka przyczyn nawracających urazów. Pierwszym etapem ma być powrót do pełnych treningów, dopiero później można myśleć o regularnych występach co trzy dni, jakie wymusza Liga Mistrzów. Stąd decyzja o „odciążeniu” go wiosną z europejskich rozgrywek.

Kim jest Paul Pogba? Pochodzenie, rodzina, młodość

Pełne nazwisko zawodnika to Paul Labile Pogba. Urodził się w Lagny-sur-Marne pod Paryżem, w rodzinie o afrykańskich korzeniach – jego matka pochodzi z Demokratycznej Republiki Konga, a ojciec z Gwinei. Posiada podwójne obywatelstwo francusko-gwinejskie i od najmłodszych lat był ściśle związany zarówno z lokalną społecznością we Francji, jak i z dziedzictwem rodzinnym.

Pogba dorastał w piłkarskim domu – ma dwóch starszych braci bliźniaków, Florentina i Mathiasa, którzy również zostali zawodowymi piłkarzami (Florentin jeszcze do niedawna pozostawał aktywny, natomiast Mathias zakończył karierę). Pierwsze kroki stawiał w małych klubach regionu paryskiego: US Roissy en Brie (1999–2006), później w US Torcy (2006–2007), by następnie trafić do bardzo cenionej akademii Le Havre AC (2007–2009). To właśnie tam zwrócił na siebie uwagę skautów Manchesteru United.

W życiu prywatnym jest praktykującym muzułmaninem. Podkreśla, że wiara pomaga mu zachować równowagę w trudnych momentach kariery – także w czasie kontuzji i zawieszenia za doping. Jego żoną jest Zulay, z którą ma trójkę dzieci. Poza boiskiem wyróżniają go także umiejętności językowe: biegle posługuje się francuskim, angielskim, włoskim i hiszpańskim, co ułatwia mu funkcjonowanie w międzynarodowych szatniach. Za zdobycie mistrzostwa świata w 2018 roku został odznaczony Orderem Kawalera Legii Honorowej, jednym z najwyższych francuskich odznaczeń państwowych. Jego głównym sponsorem technicznym jest marka adidas, z którą współpracuje od lat.

Na jakiej pozycji występuje Paul Pogba?

Od początku kariery Pogba był klasycznym środkowym pomocnikiem. W taktyce często opisuje się tę rolę numerem „8” – zawodnik łączy zadania defensywne i ofensywne, buduje akcje, ale też wchodzi w pole karne. Francuz łączy imponujące warunki fizyczne – 191 cm wzrostu – z bardzo dobrym dryblingiem i przeglądem pola.

W Monaco jego profil się nie zmienił. Sztab Sebastiena Pocognoliego widzi w nim piłkarza, który może grać zarówno głębiej, jako pomocnik defensywny, jak i wyżej, bliżej napastników. W praktyce, po powrocie na boisko, Pogba pojawiał się najczęściej jako centralny gracz drugiej linii – miał uspokajać rozegranie i pomagać młodym partnerom.

Środkowy pomocnik

W tej roli Pogba grał w szczycie formy w Juventusie i reprezentacji Francji. Był odpowiedzialny za wyprowadzanie piłki, długie podania diagonalne i strzały z dystansu – jak w finale mistrzostw świata 2018, gdy podwyższył prowadzenie Francji w meczu z Chorwacją. Środkowy pomocnik w jego wydaniu to połączenie fizyczności, techniki i umiejętności czytania gry, co najlepiej widać w statystykach z lat 2015–2019, kiedy łączył gole z dużą liczbą asyst.

W sezonie 2015/2016, grając jako lewa „ósemka” w Juventusie, został królem asyst Serie A – zaliczył 12 ostatnich podań, ex aequo z Miralemem Pjaniciem. To wtedy najpełniej pokazał, jak potrafi kontrolować tempo meczu, zmieniając jego stronę długimi przerzutami i regularnie dokładając bramki z dystansu.

Defensywny i ofensywny pomocnik

Szkoleniowcy często przesuwali go także na pozycję „6”, czyli defensywnego pomocnika. W takim ustawieniu Pogba częściej przerywał ataki rywala i rozpoczynał kontry, korzystając z długich podań. Z kolei jako „10”, ofensywny pomocnik, pojawiał się bliżej napastnika, wykorzystując mocny strzał z dystansu i grę kombinacyjną w okolicach pola karnego.

Elastyczność pozycyjna wynika również z faktu, że jest obunożny. Uderza i podaje z dużą swobodą zarówno prawą, jak i lewą nogą, co utrudnia obrońcom blokowanie jego zagrań. W kadrze Francji Didier Deschamps wykorzystywał go na wszystkich trzech rolach w środku pola – zawsze jednak z myślą, że to on ma nadawać rytm drużynie.

Jak wyglądała kariera klubowa Pogby przed Monaco?

Do akademii Manchesteru United trafił w 2009 roku, po okresie spędzonym w Le Havre. Szybko wyróżnił się w zespołach młodzieżowych – w sezonie 2010/2011 pomógł drużynie wygrać FA Youth Cup, pokonując w dwumeczu Sheffield United 6:3. W Premier League zadebiutował 31 stycznia 2012 roku przeciwko Stoke City (2:0), wchodząc w 72. minucie za Javiera „Chicharito” Hernandeza. Z kolei na europejskiej scenie po raz pierwszy pojawił się 15 marca 2012 roku w Lidze Europy przeciwko Athletic Bilbao, zmieniając Michaela Carricka.

Latem 2012 roku, po serii sporów kontraktowych, sir Alex Ferguson oficjalnie potwierdził, że Pogba odmówił przedłużenia umowy i zdecydował się na odejście do Juventusu. W pierwszym pobycie na Old Trafford rozegrał tylko kilka spotkań w pierwszym zespole (7 meczów, 0 goli), dlatego przenosiny do Turynu stały się dla niego przełomem.

W Juventusie zadebiutował w Serie A 22 września 2012 roku przeciwko Chievo, rozgrywając pełne 90 minut. Pierwszą bramkę zdobył 31 października 2012 roku w wygranym 2:1 meczu z Bologną. Już w kolejnym sezonie 2013/2014 był jednym z najbardziej eksploatowanych zawodników – rozegrał 51 spotkań we wszystkich rozgrywkach, najwięcej w całym zespole. 5 maja 2013 roku w meczu z Palermo (1:0), który przypieczętował mistrzostwo dla Juve, otrzymał czerwoną kartkę – symbol tego, jak emocjonalnie przeżywał tamten etap kariery.

W Turynie przychodziły też indywidualne wyróżnienia. W 2014 roku otrzymał prestiżową Bravo Award dla najlepszego młodego piłkarza w Europie oraz znalazł się na 23-osobowej liście nominowanych do Złotej Piłki FIFA. Został także trzy razy z rzędu wybrany do Jedenastki Sezonu Serie A (2014, 2015, 2016). Po odejściu Carlosa Teveza przed sezonem 2015/2016 przejął legendarną koszulkę z numerem 10 w Juventusie, a w tym samym roku trafił do światowej jedenastki FIFPro World XI.

Latem 2016 roku Manchester United odkupił go za kwotę przekraczającą 100 mln euro, co wtedy uczyniło go najdroższym piłkarzem w historii. W drugim pobycie na Old Trafford (2016–2022) rozegrał 233 mecze i strzelił 39 goli, dokładając dziesiątki asyst. W sezonie 2018/2019 został wybrany do Drużyny Roku PFA w Premier League, co potwierdziło jego status jednego z najważniejszych pomocników ligi. Z United sięgnął m.in. po Puchar Ligi Angielskiej i Ligę Europy.

Do Juventusu wrócił ponownie w lipcu 2022 roku, podpisując czteroletni kontrakt. Już 26 lipca doznał jednak poważnej kontuzji łąkotki bocznej, która zapoczątkowała serię problemów zdrowotnych. Właśnie z tego okresu wywodzi się większa część jego długiej przerwy od gry – złożyły się na nią urazy i późniejsza afera dopingowa.

Jak afera dopingowa wpłynęła na jego karierę?

We wrześniu 2023 roku w organizmie Pogby wykryto DHEA, środek podnoszący poziom testosteronu. Pozytywny test antydopingowy przeprowadzono po meczu ligowym Juventusu z Udinese na początku miesiąca – badanie wykazało obecność syntetycznego testosteronu. Włoską Agencję Antydopingową (NADO) zaniepokoił wynik testu po meczu Juventusu, co skończyło się natychmiastowym zawieszeniem. Dla piłkarza w wieku ponad 30 lat to był cios, który mógł praktycznie zakończyć karierę na najwyższym poziomie.

29 lutego 2024 r. ogłoszono decyzję o czteroletniej dyskwalifikacji. Zawodnik odwołał się do Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu (CAS) w Lozannie, argumentując, że nigdy świadomie nie przyjmował zakazanych substancji, a problem miał wynikać z suplementu diety przepisanym przez lekarza. Sprawa stała się jedną z najgłośniejszych afer dopingowych w europejskim futbolu ostatnich lat.

Decyzja CAS w Lozannie

CAS częściowo uwzględnił apelację. Trybunał uznał, że Pogba „nie był bez winy” – jako zawodowy piłkarz powinien dokładnie sprawdzać wszystko, co przyjmuje – ale jednocześnie stwierdził, że nie działał z zamiarem oszustwa. Na tej podstawie kara została skrócona do 18 miesięcy, co realnie uratowało mu możliwość powrotu do gry w Europie.

Afera dopingowa Pogby zakończyła się redukcją kary do 18 miesięcy po decyzji CAS w Lozannie.

W marcu 2025 roku, już jako 32–33-latek, mógł znów szukać klubu. W tle były oferty z Arabii Saudyjskiej, ale Francuz zdecydował się na sportowe wyzwanie w Monaco. W rozmowach z mediami przyznawał, że przez wiele miesięcy zastanawiał się, czy jeszcze ktoś da mu szansę i w jakiej formie wróci na boisko.

Jak wygląda forma Pogby po powrocie?

Sam powrót do gry nastąpił jesienią 2025 roku, gdy w meczu ze Stade Rennais FC pojawił się na murawie w końcówce. W sumie do końca roku uzbierał zaledwie 35 minut w trzech spotkaniach. Później znów dały o sobie znać problemy zdrowotne – najpierw kontuzja kostki, następnie nawrót urazu łydki, a w maju 2026 kolejny, bliżej nieokreślony uraz.

Te kłopoty wpisują się w szerszy obraz – od końcówki pobytu w Manchesterze United Pogba zmaga się z serią urazów, od kolana (łąkotka boczna w 2022 r.) po mięśnie łydki. To właśnie kontuzja kolana sprawiła, że nie zagrał na mistrzostwach świata 2022 w Katarze, gdzie Francja doszła do finału bez jednego z liderów środka pola z turnieju w Rosji.

Problemy zdrowotne i cierpliwość Monaco

Władze Monaco oficjalnie mówią o cierpliwości i szacunku dla jego dorobku. Thiago Scuro tłumaczy, że sztab medyczny musi najpierw opracować procedurę, która pozwoli ustalić przyczynę nawracających urazów i dopiero wtedy planować obciążenia meczowe. Dlatego decyzja o skreśleniu go z listy na Champions League nie była gestem rezygnacji, lecz próbą ochrony piłkarza przed kolejnym przeciążeniem.

Dla samego Pogby najważniejsza jest dziś możliwość normalnego treningu z drużyną. Bez tego trudno myśleć o powrocie do roli zawodnika grającego po 90 minut co kilka dni – tak jak w latach 2013–2016, gdy w jednym sezonie w Juventusie potrafił rozegrać ponad 50 spotkań we wszystkich rozgrywkach.

Rola w szatni AS Monaco

Nawet gdy nie jest w pełni zdrowy, jego obecność ma znaczenie dla zespołu. Trener Sebastien Pocognoli mówił przed jednym z meczów, że liczy na „doświadczenie i przywództwo, zarówno na boisku, jak i poza nim”. Tytuł mistrza świata, sukcesy z Juventusem i Manchesterem United oraz ponad dekada gry na najwyższym poziomie budują autorytet, który trudno zastąpić statystykami.

Dla młodszych zawodników – w tym potencjalnych nowych nabytków, jak wspominany w mediach Ansu Fati z Barcelony – obecność takiego gracza w szatni to punkt odniesienia. W Monaco liczą, że nawet jeśli Pogba nie wróci już do dawnej intensywności, to jego wpływ na rozwój całego projektu sportowego pozostanie wyraźny.

Sukcesy w reprezentacji Francji

Pogba od lat jest kojarzony z reprezentacją Francji, ale jego droga do seniorskiej kadry zaczęła się dużo wcześniej. W zespołach młodzieżowych „Trójkolorowych” sięgał po trofea już na poziomie U-16, wygrywając m.in. Aegean Cup i Tournoi du Val-de-Marne. W 2013 roku został mistrzem świata U-20 i wybrano go najlepszym zawodnikiem całego turnieju.

W dorosłej reprezentacji zadebiutował 22 marca 2013 roku w wygranym 3:1 meczu eliminacyjnym z Gruzją. Na mistrzostwach świata 2014 w Brazylii już w fazie grupowej odegrał kluczową rolę – w meczu z Hondurasem (3:0) wywalczył rzut karny (faulował go Wilson Palacios, który obejrzał czerwoną kartkę), a w 1/8 finału zdobył ważną bramkę głową przeciwko Nigerii (2:0). Został wtedy uznany najlepszym młodym piłkarzem mundialu.

Na Euro 2016 rozgrywanym we Francji początek miał trudny – po krytykowanym występie z Rumunią w kolejnym meczu z Albanią usiadł na ławce. W 1/8 finału sprokurował rzut karny faulem na Shanie Longu z Irlandii, ale szybko się zrehabilitował: w ćwierćfinale z Islandią (5:2) zdobył bramkę i należał do najlepszych zawodników na boisku. Dwa lata później, na mundialu w Rosji, był jednym z liderów środka pola mistrzowskiej drużyny Didiera Deschampsa. W meczu otwarcia z Australią (2:1) oddał strzał, po którym piłka po rykoszecie od Aziza Behicha wpadła do siatki (gol zaliczono jako samobójczy), a w finale z Chorwacją dołożył efektowne trafienie z dystansu.

Na Euro 2020 (rozgrywanym w 2021 roku) znów potwierdził jakość – w fazie grupowej zaliczył świetną asystę przy bramce Karima Benzemy w meczu z Portugalią (2:2), a w 1/8 finału ze Szwajcarią strzelił efektownego gola z około 25 metrów w okienko bramki. Francja odpadła po rzutach karnych, ale występ Pogby był jednym z najczęściej komentowanych indywidualnych popisów całego turnieju.

Jak Pogba wypada w statystykach i w grze EA SPORTS FC 26?

Kariera klubowa Francuza to do tej pory 411 meczów i 73 gole w oficjalnych spotkaniach (stan na kwiecień 2022 r.). W liczbach tych mieszczą się m.in.: 178 meczów i 34 gole w pierwszym okresie gry dla Juventusu, 233 mecze i 39 bramek w drugim pobycie w Manchesterze United oraz 7 występów bez gola w jego pierwszym, juniorskim jeszcze okresie na Old Trafford. Najbogatszy w liczby był właśnie czas w Turynie i w drugim podejściu do „Czerwonych Diabłów” – tam zbierał zarówno bramki, jak i asysty, dzięki którym trzykrotnie trafił do Jedenastki Sezonu Serie A i raz do Drużyny Roku PFA w Premier League.

W reprezentacji Francji od 2013 roku uzbierał 91 występów i 11 goli, sięgając po mistrzostwo świata w Rosji i wicemistrzostwo Europy w 2016 roku. Jego dorobek obejmuje przy tym medale na wielkich turniejach, wyróżnienia indywidualne (m.in. nagroda dla najlepszego młodego piłkarza MŚ 2014) oraz wpływ na grę drużyny, który nie zawsze w pełni oddają suche liczby.

Na wirtualnych boiskach Pogba też ma wciąż mocną pozycję. W grze EA SPORTS FC 26 otrzymał ocenę ogólną 79, z atrybutami silnie odzwierciedlającymi jego profil środkowego pomocnika. Karta ma 64 za tempo, 76 za strzały, 81 za podania, 83 za drybling, 60 za grę w defensywie i 78 za parametry fizyczne. To zestaw cech typowych dla piłkarza, który ma kreować grę, a nie opierać się wyłącznie na szybkości.

Jeśli spojrzeć na łączny dorobek – od nagrody Golden Boy 2013, przez tytuł najlepszego młodego piłkarza mundialu 2014, Bravo Award za sezon 2013/2014, kolejne wybory do Jedenastek Sezonu Serie A i Premier League, aż po zdobycie Pucharu Ligi Angielskiej i Ligi Europy z Manchesterem United – widać, dlaczego Monaco zaryzykowało. Piłkarz, który jako pierwszy w historii kosztował ponad 100 mln euro odstępnego, wciąż ma w CV osiągnięcia, jakich brakuje większości pomocników na świecie.

Paul Pogba łączy status mistrza świata i gwiazdy Juventusu z aktualną walką o zdrowie i minuty w barwach AS Monaco.